Sezon letni sprzyja organizacji festynów, pikników, spotkań sąsiedzkich oraz innych wydarzeń plenerowych. Dla organizacji pozarządowych to doskonały moment na wyjście z ofertą bezpośrednio do mieszkańców. Aby jednak nasze wydarzenie było naprawdę udane, musi być w pełni bezpieczne i dostępne dla każdego – w tym dla osób z niepełnosprawnościami, seniorów czy rodzin z małymi dziećmi.
W kontekście dostępności informacyjno-komunikacyjnej (DIK) przygotowania do wydarzenia należy podzielić na trzy etapy: przed wydarzeniem, w trakcie jego trwania oraz po jego zakończeniu. Kompleksowy poradnik, szczegółowe procedury i gotowe checklisty organizatora dla każdego z tych etapów znajdziesz w naszej publikacji „Standard prostej i dostępnej komunikacji”.
Poniżej przedstawiamy kluczowe filary, na których opiera się letnia dostępność:
- Zanim wystartujemy: Komunikacja cyfrowa i zaproszenia
Dostępność letniego wydarzenia zaczyna się w Internecie. Jeśli potencjalny uczestnik nie dowie się o evencie lub nie zrozumie zasad uczestnictwa, to nie weźmie w nim udziału.
- Dostępne materiały promocyjne: Projektując plakat, pamiętaj o wysokim kontraście i czytelnych fontach. Unikaj umieszczania kluczowych informacji (np. daty, godziny, miejsca) wyłącznie na obrazku – zawsze wpisuj je również jako zwykły tekst w poście oraz dodaj tekst alternatywny dla grafiki.
- Jasna informacja o dojeździe i barierach: Opisz krok po kroku, jak dotrzeć na miejsce transportem publicznym i samochodem (wskaż miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnościami) oraz poinformuj o ukształtowaniu terenu.
- Na miejscu: Architektura informacji w terenie
Gdy uczestnicy docierają na miejsce plenerowe, mogą czuć się zagubieni. Odpowiednia nawigacja to podstawa samodzielności.
- Punkt informacyjny bez barier: Pierwsze miejsce, które widzi uczestnik, powinno być łatwe do zlokalizowania. Lada recepcyjna powinna mieć obniżony blat, umożliwiający swobodną rozmowę osobie na wózku lub dziecku.
- Proste piktogramy i oznakowanie: Zrezygnuj ze skomplikowanych opisów na rzecz prostych, międzynarodowych piktogramów wskazujących toalety (również te dostosowane), strefę gastronomiczną czy scenę.
Krakowskie inspiracje na lipiec i sierpień 2026 r.
Planując własne inicjatywy, warto podglądać liderów dostępności w naszym regionie. W te wakacje Kraków pokazuje, jak profesjonalnie chwalić się inkluzywnością i wdrażać ją w życie:
- Krakowskie Biuro Festiwalowe (KBF): W lipcu w krakowskiej Aptece Designu zorganizowało warsztaty PJM i kultury Głuchych dla osób słyszących. Organizatorzy prawidłowo przygotowali ścieżkę informacyjną: na stronie biletowej znalazł się nie tylko opis architektoniczny, ale także dedykowane nagrania z audiodeskrypcją dla osób niewidomych oraz film informacyjny w Polskim Języku Migowym. Udowodnili też, że asysta psa przewodnika czy wsparcie asystenta podczas dotarcia z przystanku to standard, o którym warto informować wprost.
- Muzeum Narodowe w Krakowie (MNK): Przez cały lipiec i sierpień prowadzi cykl wakacyjnych oprowadzań sensorycznych dla rodzin w swoich oddziałach (m.in. w Galerii w Sukiennicach czy w Domu Józefa Mehoffera). To doskonały przykład dostosowania narracji i komunikatów do zróżnicowanych potrzeb poznawczych odbiorców.
- Mistrzostwa Europy w Showdownie (IBSA 2026): Na początku lipca Kraków stał się stolicą międzynarodowego sportu osób z niepełnosprawnością wzroku. To świetny przykład na to, jak ranga wydarzenia idzie w parze z usuwaniem barier komunikacyjnych dla zawodników i kibiców.
Ludzie tworzą dostępność
Pamiętajmy, że nawet najlepsze piktogramy nie zastąpią przeszkolonego personelu. Wolontariusze i pracownicy obsługujący wydarzenie powinni znać podstawowe zasady savoir-vivre wobec osób z niepełnosprawnościami (np. zwracanie się bezpośrednio do osoby z niepełnosprawnością, a nie jej asystenta).
Chcesz, aby Twoje plenerowe projekty były równie profesjonalnie zaplanowane? Pobierz nasz bezpłatny podręcznik i zobacz, jak proste rozwiązania mogą otworzyć Twoje NGO na każdego!
Pobierz publikację „Język przystępny i dostępny. Standardy dostępności informacyjno-komunikacyjnej w NGO”.
